Wszystko złoto co się świeci…

Złoto i ikona to połączenie, którego nie należy ograniczać. Złoto jest symbolem Boskiej, niedostępnej światłości. Dzięki niemu ikona sprawia wrażenie rozświetlonej blaskiem. Postaci świętych ukazanych na złotym tle objawiają nam prawdę o zanurzeniu w światłości Boskiej,  które się w nich dokonało.

Początkowo stosując złoto obawiano się, że złoto będzie przewyższać wizerunek Boga, który sam w sobie „jest światłością i nie ma w Nim żadnej ciemności” (por 1J 1,5). Ponieważ jednak nie znaleziono koloru, który byłby w stanie lepiej wyrazić blask słońca, wykorzystujemy złoto jako najlepiej oddające blask niepojętej Bożej Światłości. Tym właśnie stało się zastosowanie złota. Jednocześnie w tworzeniu ikony stawiano na najlepsze materiały, gdyż postać Boga jest doskonałą i jej wizerunek musi być również doskonały.

Postaci świętych promieniują boskim światłem, stąd wokół ich oblicza wykonujemy złocony nimb. Prawda o doskonałości Boga podkreślona jest poprzez wykorzystanie okręgu. To właśnie ten kształt uważa się za najdoskonalszą z form. Złoto pojawia się również na szatach, Ewangelii, przedmiotach, krajobrazie, zwracając nam uwagę, że wszystko zanurzone jest w Bogu i opromienione zostaje Boskimi energiami.

Takie przesłanie tkwi w używanym przez ikonografów złocie.

Reklamy